Kościół katolicki upada. Na synodzie amazońskim debatowano o zniesieniu obowiązku celibatu, zastanawiano się nad wprowadzeniem sakramentalnego diakonatu kobiet.
W Watykanie zezwolono a wręcz promuje się kult Pachamamy, pogańskiej boginki z Ameryki Południowej.
W Europie wchodzi w użycie nowy ryt liturgiczny oparty o inkulturację pogańskich wierzeń Majów. Jednocześnie w zachodniej Europie wchodzi ryt "homoseksualny", oparty na bluźnierstwie.
W diecezji San Cristóbal de las Casas w Meksyku za pozwoleniem najwyższych władz kościoła msze powoli przesiąkają tzw. "liturgią Majańską". Dopuszcza się do wyświęcania na diakonów żontatych mężczyzn. Benedykt XVI próbował to ukrócić natomiast Franciszek wspiera ten podwójny (mąż-żona) diakonat. Pozwala się na manipulowanie liturgią i wprowadzanie różnych elementów lokalnych tradycji. Przejawia się to między innymi inkorporacją do liturgii różnych obyczajów pogańskich, związanych w sposób ścisły z przedchrześcijańskimi wierzeniami – kultem ziemi, kultem demonów, kultem przodków.
Wiara katolicka będzie zamieniana na różne ideologie. W efekcie w Ameryce Południowej możliwy staje się bałwochwalczy liturgiczny kult bogini-Matki Ziemi, a w Europie – na przykład – udzielanie w imię Boże błogosławieństwa grzechowi. Być może emblematyczne dla tego strategicznego celu jest to, co wydarzyło się w jednym z kościołów Innsbrucka, gdzie biskup kazał zawiesić nad ołtarzem zdjęcie świńskiego serca w prezerwatywie, co bluźnierczo nawiązywało do obrazów Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Kult demonów, obrzydliwości i kłamstwa w przebraniu katolickiej Mszy świętej: cel antychrześcijańskiej rewolucji, która wdarła się do Kościoła i czyni w nim coraz bardziej przerażające spustoszenie.
Dziś na terytorium Polski spadła rakieta. Nie wiadomo czyja to była rakieta. Tego typu rakiet używają obydwie strony konfliktu. Prawdopodobnie był to jakiś zabłąkany pocisk przeciwrakietowy. Zginęły 2 osoby. To nam uświadamia jak blisko nas jest ta wojna. Może rację miał pewien pisarz, który powiedział,
że nowe wojny zaczynają się kiedy umierają ci, którzy pamiętają
ostatnie.
Na zdjęciu niewypał rosyjskiej bomby wbitej w ulicę w cywilnej dzielnicy Charkowa.
Kto z nas mógł pomyśleć kiedyś, że znowu odżyją potwory wojny? U nas w dwudziestym pierwszym wieku? Pomyślelibyśmy - no nie, to przecież niemożliwe! Uważaliśmy wojnę za opowiastki starych babek, których jest zresztą coraz mniej. Wojna była dobrym tematem dla książek, gier i programów historycznych. Każdy sądził, że w naszym dwudziestym pierwszym wieku jesteśmy tak cywilizowani, że tego typu historię mamy już za sobą. No okazało się że nie mamy.
Wczoraj przez kilka godzin w zasadzie mimo woli oglądałem imprezę „Prime MMA” w Atlas Arenie w Łodzi. Nie mam słów aby wyrazić całe zło jakie promuje ta impreza. Promowani są przestępcy i szaleńcy. Robione jest show, wypaczające młode umysły. Show dla trzynastolatków i osób o umysłowości trzynastolatków, którzy swoimi pieniędzmi poprzez kupno transmisji w systemie pay per view zasilają grubą kabzę autorów show. Twórcy programu mają gdzieś prawo i zasady moralności. Liczą się dla nich tylko pieniądze, które mogą zarobić na dzieciakach płacących za transmisję. Promowani są skandaliści, pato-youtuberzy i pospolici przestępcy. Przykładem może być wychwalany tam jeden z zawodników tzw. „Kamerzysta”a prywatnie Łukasz Wawrzyniak.
Łukasz Wawrzyniak (bo tak naprawdę nazywa się youtuber) pod koniec zeszłego roku został oskarżony przez działającą z nim kiedyś Fagatę (czyli Agatę Fąk) o wykorzystywanie nieletnich dziewczyn i stosowanie przemocy wobec swojej dziewczyny. Nie wiadomo, jak zakończy się ta sprawa, a Kamerzysta może mieć wkrótce kolejne kłopoty. A wszystko za sprawą opublikowanego 9 kwietnia filmiku „Jak daleko pousnie się za pieniądze”. Nagrywający materiał Wawrzyniak i inne osoby widoczne w materiale dają w nim kolejne, coraz bardziej upokarzające wyzwania pewnemu mężczyźnie określonemu na wstępie jako „po*eb”.
W opublikowanym 9 kwietnia materiale zaproponował on młodemu chłopakowi pieniądze za rozbijanie na głowie cegieł, jedzenie ziemi, skakanie z balkonu do śmietnika oraz konsumpcję...kocich odchodów. Jak możecie się domyślić, algorytmy YouTube na ten film nie zareagowały i przez kilka dni bez problemu można go było obejrzeć w sieci. Sprawą szybko zainteresowały się polskie media, które nie zostawiły na youtuberze suchej nitki. Okazało się też, że "bohater" wyzwań to niepełnosprawny chłopak, który w opinii opiekującego się nim wcześniej psychologa. nie był w stanie ocenić powagi sytuacji i konsekwencji, jakie niesie za sobą wykonywanie zleconych przez youtubera zadań.
Kilka dni po publikacji filmu w sieci pojawił się wpis informujący, że maltretowany i poniżany mężczyzna to były wychowanek domu dziecka i osoba niepełnosprawna umysłowo. A co za tym idzie, nie potrafiąca w pełni przewidywać skutków swoich działań. Niedługo później o sprawie opowiedział też specjalista od komunikacji internetowej i zjawiska patoinfluencerów Wojtek Kardys. W rozmowie z Rozrywka. Blog przyznał, że po obejrzeniu „Jak daleko pousnie się za pieniądze” poczuł się wzburzony:
W nagraniu widać naszego byłego wychowanka, który jest niepełnosprawny intelektualnie. Co za tym idzie nie potrafi zbyt dobrze (o ile w ogóle) przewidywać skutków swoich działań, ani podejmować racjonalnych decyzji. Czy to przeszkadzało twórcom filmu? W ogóle! W świadomy i perfidny sposób wykorzystali go do robienia obrzydliwych, dehumanizujących zadań. Ten poj*b, jak go nazywają na początku, jeszcze do niedawna był wychowankiem domu dziecka, a jeszcze wcześniej był zaniedbywanym, maltretowanym dzieciakiem wychowywanym przez ulicę. Agnieszka Chułek
Film zniknął z serwisu YouTube dopiero po czterech dniach. Po nagłośnieniu sprawy, youtuberem zainteresowały się odpowiednie służby i jak donoszą Wirtualne Media, zatrzymano trzy osoby, który usłyszały już zarzuty prokuratorskie. Prokurator ogłosił im zarzut psychicznego znęcania się nad osobą nieporadną z uwagi na stan psychiczny, tj. czyn kwalifikowany z art. 207 par. 1 a kodeksu karnego – kontynuowała Macugowska-Kyszka. Jak dodała, "zagrożony jest on karą od sześciu miesięcy do ośmiu lat pozbawienia wolności. Youtuber zebrał ponad milion subskrypcji, bo jak rozumiem tego typu materiały były u niego normą. Uważajcie, co oglądają w sieci Wasze dzieciaki, bo sam YouTube na pewno ich przed tak patologicznymi treściami nie uchroni. No, ale to już spostrzeżenie do innej sprawy.
Niestety tacy ludzie są gloryfikowani na łódzkiej Atlas Arenie. Prezydent Łodzi była jedynym włodarzem miasta, która pozwoliła na zorganizowanie takiej patologicznej imprezy w swoim mieście. Jej się nie dziwię bo wszyscy ją znają, zresztą jej też prokuratura nie jest obca, ale zastanawiam się jak społeczeństwo mogło pozwolić na taką imprezę?
Joanna Szczepkowska 28 października 1989 w głównym sobotnim wydaniu Dziennika Telewizyjnego, w rozmowie z prezenterką Ireną Jagielską, ogłosiła: "Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm". Słyszałem te słowa wraz z całą Polską kiedy byłem młodym człowiekiem. Wszyscy je słyszeli i uniesieni radością sądzili że wystarczyło to zaklęcie aby jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki w jednej chwili stać się zachodnią Europą. Okazało się że w to kłamstwo uwierzyło jeśli nie całe to ogromna część społeczeństwa. Później wystarczyło tylko ludzi w tym kłamstwie utrzymywać. A czym można było to zrobić? Otwórz trzeba było przejąć media co też komunistyczna ekipa bardzo szybko zrobiła. Nie można było ich przejmować jak dawniej. Stare struktury się rozpadały, więc powołano nowe, pod innymi nazwami. Nie były to już komitety centralne z wiodącą rola partii, ale spółki akcyjne o strukturach wzorowanych na zachodnich jednak składające się z ludzi lub organizacji którzy przywłaszczyli sobie resztki pokomunistycznego majątku. Tak naprawdę spółki powstające w latach dziewięćdziesiątych niewiele miały wspólnego z prawdziwymi spółkami Zachodu Europy. O ile tam opierały się na kapitale wypracowanym przez sukces danej działalności na przestrzeni czasu od rozpoczęcia działalności do dużego biznesu o tyle w ówczesnej Polsce to były firmy powoływane w ogromnej większości z kapitału spekulacyjnego, korupcyjnego lub zwyczajnie zagrabionego z mienia pokomunistycznych organizacji. Ale wróćmy do procesu przejmowania władzy. Komunistyczni specjaliści doskonale wiedzieli, że władza to nie tylko struktury polityczne. Kolejnymi, choć nieoficjalnymi jej filarami były media i sądy. Nic nie zmieniono w obsadach personalnych władz sądowniczych, sądów ani systemie nauczania i przepisów branżowych. Nowi starzy rządzący zbudowali nowe prywatne stacje telewizyjne i radiowe, mające być tubą nowej propagandy dla nowego człowieka. Człowieka bez korzeni, religii i historii a nawet płci. To wszystko mają zastąpić media. Oczywiście media kontrolowane i cenzurowane przez jedynie słuszną ideologię. Bezimiennego obywatela bezimiennej masy, którym łatwo zarządzać i sterować. Rodzina zastępowana przez jednopłciowe związki nie niesie ze sobą zastępowalności pokoleń. W czasach kurczących się zasobów ziemi, tak się zmniejsza populację aby ich nie zabrakło dla najbogatszych. Dla prawdziwych panów tego świata, stojących ponad prawem, religią i nakazami moralnymi. Władza deprawuje a władza absolutna deprawuje absolutnie.
Pewna samotna mama w ciąży poprosiła na jednej z grup dyskusyjnych o pomoc materialną w związku z nadchodzącymi świętami. Zapytała czy ktoś mógłby jej dać trochę jedzenia oraz proszek do prania dla dziecka.
W odpowiedzi, aktywistka proaborcyjna doradziła jej... dokonanie na Święta aborcji za pomocą pigułek poronnych i zamiast jedzenia podała jej adres pod którym można zamówić tabletki. Tego typu barbarzyńskie działania są częścią wielkiego procesu, który dokonuje wię na naszych oczach. Kobiecie zamiast pomocy zaoferowano zabicie drugiego dziecka, które się jeszcze nie urodziło.
Mama ze Śląska na jednej z lokalnych grup dyskusyjnych w mediach społecznościowych napisała:
"Jestem mamą 1 dziecka oraz spodziewam się drugiego dziecka, dziecko ma 2 latka, zbliżają się święta chciałabym wyprawić jej godne święta a zwyczajnie mnie na nie nie stać, brakuje na wszystko jestem sama z dzieckiem czy ktoś chciałby mi pomóc, chodzi o jakieś jedzenie przed świętami oraz na święta, owoce drobne słodycze dla mojego dziecka, chemia do kąpieli dla dzieci i dla mnie oraz do prania.”
Na jej wpis najszybciej zareagowali aktywiści grup proaborcyjnych.
„Można napisać do Aborcyjny Dream Team [handlarze pigułkami], może jeszcze nie jest za późno. Życie, dobrobyt i przyszłość Twoja i Twojego pierwszego dziecka jest ważniejsza niż płód.”
Napisała aborcjonistka, która próbowała namówić kobietę do kupna pigułek i zabicia drugiego dziecka za ich pomocą. Drugie dziecko nie jest już nazywane dzieckiem, ale po prostu płodem.
Rodzi się refleksja i pytanie „W jakim my świecie żyjemy”?
W wyborach we Francji w 2022 r. startuje nowy kandydat. Pisarz, patriota i mądry człowiek. Stanowi nową nadzieję dla Francji i Europy. Oto jego wystąpienie wyborcze:
Moi drodzy rodacy. Od lat, jedno uczucie was uciska, przygnębia, nawiedza: Przenikliwe poczucie utraty. Chodzicie po ulicach waszych miast i nie rozpoznajecie swojego kraju. Spoglądacie na ekrany, które mówią do was językiem dziwnym i obcym. Zerkacie na ekrany, oglądacie seriale, mecze, filmy, przedstawienia, słuchacie piosenek, przeglądacie podręczniki szkolne. Podróżujecie metrem, pociągiem, idziecie na dworzec, na lotnisko, czekacie pod szkołą na waszą córkę lub waszego syna, odprowadzacie matkę do szpitala, stoicie w kolejce na poczcie lub w urzędzie pracy, czekacie w komisariacie lub w sądzie i czujecie, że nie jesteście już w kraju, który pamiętacie. Przypominacie sobie kraj waszego dzieciństwa, Przypominacie sobie kraj o którym opowiadali wam rodzice. Przypominacie sobie kraj, który widzicie w filmach i o którym czytacie w książkach. Kraj Joanny d’Arc i Ludwika XIV, kraj Napoleona Bonaparte i generała de Gaulle’a. Kraj rycerzy i dam. Kraj Victora Hugo i Chateubrianda. Kraj Pascala i Kartezjusza. Kraj bajek La Fontaine’a, postaci Moliera i wersów Racine’a. Kraj katedry Notre Dame i wiejskich dzwonnic. Kraj Gavroche’a i Cosette. Kraj barykad i Wersalu. Kraj Pasteura i Lavoisiera. Kraj Woltera i Rousseau. Clemenceau i żołnierzy z 1914 r. De Gaulle’a i Jeana Moulin. Kraj Gabin i Delon. Brigitte Bardot i Belmondo. Jonny’ego Aznavoura, Brassens i Barbary. Filmów Sautet i Verneuil. Ten kraj, jednocześnie beztroski i genialny. Ten kraj, jednocześnie literacki i naukowy, kraj tak bardzo inteligentny i ambitny. Kraj Concorde’a i elektrowni atomowych. Kraj, który wynalazł kino i samochody. Kraj, którego szukacie wszędzie z rozpaczą. Za którym tęsknią wasze dzieci, choć nawet go nie znały. Kraj, który kochacie… i który właśnie znika. Nie przeprowadziliście się, a jednak czujecie się, jakbyście nie byli już u siebie. Nie opuściliście waszego kraju, ale to tak jakby to wasz kraj was opuścił. Czujecie się obcy w waszym własnym kraju. Jesteście wewnętrznymi uchodźcami. Długo wierzyliście, że jesteście jedynymi, którzy to czują, którzy o tym myślą, którzy się boją. Wstydziliście się tego co myślicie. Długo nie ośmielaliście się mówić tego, co widzicie i przede wszystkim nie ośmielaliście się widzieć tego, co widzieliście. A potem powiedzieliście to swojej żonie, swojemu mężowi, dzieciom, ojcu, matce, przyjaciołom, sąsiadom, kolegom z pracy, zaczęliście mówić nieznajomym i zrozumieliście, że wasze poczucie utraty jest podzielane przez wszystkich. Francja nie jest już Francją i wszyscy to zauważyli. Oczywiście, pogardzano wami. Władze, elity, politycznie poprawni, dziennikarze, politycy, wykładowcy uczelni, socjologowie, związkowcy, autorytety religijne, wmówili wam, że to nieprawda, że wam się wydaje, że to nie istnieje i że źle postępujecie. Z czasem zrozumieliście, że oni was oszukują, że to oni się mylą, że to oni robią wam krzywdę. Zanikanie naszej cywilizacji nie jest jedyną kwestią, choć najważniejszą. Imigracja nie jest jedynym problemem, choć negatywnie wpływa na pozostałe. Zubożenie naszego kraju i narodu powoduje biedę, rozbicie, rujnuje i przygnębia. Dlatego coraz trudniej wam związać koniec z końcem. Dlatego też musimy na nowo uprzemysłowić Francję. Dlatego też musimy przywrócić równowagę w bilansie handlowym, zmniejszyć nasz rosnący dług, sprowadzić z powrotem do Francji firmy, które się z Francji wyniosły i przywrócić do pracy naszych bezrobotnych. Dlatego też musimy chronić nasze bogactwo technologiczne i przestać sprzedawać je obcokrajowcom. Dlatego też musimy chronić nasze bogactwo technologiczne i przestać sprzedawać je obcokrajowcom. Musimy pozwolić naszym małym przedsiębiorstwom istnieć i rozwijać się, a także przekazywać je z pokolenia na pokolenie. Musimy zachować nasze dziedzictwo architektoniczne, kulturowe i przyrodnicze. Musimy przywrócić naszą republikańską szkołę, jej doskonałość i kult zasług. Przestać oddawać nasze dzieci w ręce egalitarystycznych eksperymentujących pedagogów i doktorów Strangelovów, teorii gender i islamskiego lewactwa. Musimy odzyskać naszą suwerenność, porzuconą na rzecz technokratów i europejskich sędziów, którzy pozbawili Francuzów możliwości decydowania o własnym losie, w imię chimer Europy, która nigdy nie będzie narodem. Musimy oddać władzę z powrotem w ręce ludzi. Musimy ją odebrać mniejszościom, które nie przestają tyranizować większości oraz sędziom, którzy zastępują swoimi wyrokami rządy ludu, przez lud i dla ludu. Przez dziesięciolecia nasi przywódcy, zarówno z prawej, jak i z lewej strony, prowadzili nas tą katastrofalną ścieżką upadku i dekadencji. Prawica czy lewica, okłamywali was, ukrywali przed wami powagę naszego upadku, ukrywali przed wami rzeczywistość zastępowania nas. Znasz mnie od lat. Wiesz, co mówię, co diagnozuję, co ogłaszam. Przez długi czas zadowalałem się rolą dziennikarza i pisarza, przewidywałem i alarmowałem. Wierzyłem, że polityk rozpali iskrę, którą mu przekazałem. Powiedziałem sobie, że każdy zna swój zawód, każdy ma swoją rolę, każdy ma swoją walkę. Wróciłem z tej iluzji. Podobnie jak ty, nie mam już zaufania. Podobnie jak ty, postanowiłem wziąć nasz los w swoje ręce. Zrozumiałem, że żaden polityk nie będzie miał odwagi uratować kraju przed tragicznym losem, który go czeka. Zrozumiałem, że wszyscy ci tak zwani kompetentni ludzie byli w większości bezsilni. Prezydent Macron, który przedstawiał się jako nowy człowiek, był tak naprawde syntezą swoich dwóch poprzedników, tylko gorszą. Partie były zadowolone z takiej sytuacji, mogłyby podjąć reformy, ale czas uciekał. Nie czas już na reformowanie Francji, ale na jej ratowanie. Dlatego właśnie zdecydowałem się kandydować na prezydenta. Dlatego postanowiłem ubiegać się o Państwa głos, aby zostać Prezydentem Republiki. Aby nasze dzieci i wnuki nie znały barbarzyństwa. Aby nasze córki nie musiały nosić chust, a nasi synowie nie byli podporządkowani. Abyśmy mogli przekazać im Francję taką, jaką znamy i otrzymaliśmy od naszych przodków. Chciałbym abyśmy mogli zachować nasz sposób życia, nasze tradycje, nasz język, nasze rozmowy, nasze kontrowersje dotyczące historii lub mody, nasz gust literacki i gastronomiczny. Aby Francuzi pozostali Francuzami, dumnymi ze swojej przeszłości i pewni swojej przyszłości. Aby Francuzi mogli znów poczuć się jak w domu. I aby nowi przybysze mogli zasymilować się z ich kulturą i uczynić ich historię swoją własną. Abyśmy znowu stali się Francuzami we Francji, a nie obcokrajowcami na obcej ziemi. My Francuzi, jesteśmy wielkim narodem, wielkim ludem. Nasza chwalebna przeszłość błaga o naszą przyszłość. Nasi żołnierze podbili Europę i Świat. Nasi wielcy pisarze i artyści zdobyli powszechny podziw. Odkrycia naszych naukowców i produkty naszych wytwórców pozostawiły swój ślad. Urok naszej sztuki życia powoduje zazdrość i sprawia przyjemność wszystkim, którzy jej posmakują. Odnieśliśmy wielkie zwycięstwa i pokonaliśmy gorzkie porażki. Przez tysiąc lat byliśmy jedną z potęg, które pisały historię świata. Stańmy się godni naszych przodków. Nie pozwólmy aby nas zdominowano, zwasalizowano, podbito, skolonizowano. Nie pozwólmy się zastąpić. Naprzeciw nas stanie zimny i zdeterminowany potwór, który będzie chciał nas zmieszać z błotem. Powiedzą, że jesteś rasistą, powiedzą, że kierują tobą smutne namiętności, podczas gdy to najpiękniejsza z namiętności cię ożywia, namiętność do Francji. Powiedzą o mnie wszystko co najgorsze. Ale będę bronił swojego zdania. Nie będą na mnie robiły wrażenia szyderstwa i opluwanie. Nigdy nie opuszczę głowy bo mam misję do wykonania. Naród francuski był zastraszany, paraliżowany, indoktrynowany, żył w ciągłym poczuciu winy. Ale podniósł głowę, zrzucił maski, zwalczył kłamstwa, przepędził swoich złych pasterzy. Będziemy kontynuować Francję. Będziemy kontynuować piękną i szlachetną francuską przygodę. Przekażemy pochodnię następnym pokoleniom. Pomóżcie mi! Dołączcie do mnie! Powstańcie! My, Francuzi, zawsze zwyciężaliśmy, ponad wszystko. Niech żyje Republika, a przede wszystkim niech żyje Francja!
