Policja nie wpuściła rektora-komendanta Akademii Wymiaru Sprawiedliwości dr Michała Sopińskiego na teren Akademii Wymiaru Sprawiedliwości. Ostatnio takie represje pamiętam za rządów komunistycznych. Wtedy też były sytuacje kiedy nie wpuszczano na uczelnie wykładowców.
Nie żyje Izabela Majewska – emerytka, której nazwisko na początku 2025 roku pojawiło się w ogólnopolskich mediach w związku z komentarzem zamieszczonym w internecie. O jej śmierci poinformował portal Niezależna.
Kobieta znalazła się w centrum zainteresowania po wpisie dotyczącym Jerzego Owsiaka. Sprawą zajęły się organy ścigania, a Majewska została zatrzymana i usłyszała zarzut związany z kierowaniem groźby. Kobieta nie zaprzeczała, że była autorką komentarza, jednak inaczej interpretowała jego znaczenie.
Szczególne emocje wywołał sposób przeprowadzenia czynności przez policję. Funkcjonariusze pojawili się w jej mieszkaniu, które zostało przeszukane, a telefon kobiety zabezpieczono. Sama zainteresowana wskazywała później m.in. na swój kiepski stan zdrowia.
Rządząca Barceloną lewica podjęła decyzję o zastąpieniu bożonarodzeniowej szopki w centrum miasta, na placu św. Jakuba Większego, świecką instalacją. Władze stolicy Katalonii zdecydowały, że w tym roku na placu przed siedzibą władz miasta nie będzie miejsca dla tradycyjnie wystawianej tam szopki bożonarodzeniowej.
Hiszpanio, co się z tobą stało?!!!
Dziś na terytorium Polski spadła rakieta. Nie wiadomo czyja to była rakieta. Tego typu rakiet używają obydwie strony konfliktu. Prawdopodobnie był to jakiś zabłąkany pocisk przeciwrakietowy. Zginęły 2 osoby. To nam uświadamia jak blisko nas jest ta wojna. Może rację miał pewien pisarz, który powiedział, że nowe wojny zaczynają się kiedy umierają ci, którzy pamiętają ostatnie.
Na zdjęciu niewypał rosyjskiej bomby wbitej w ulicę w cywilnej dzielnicy Charkowa.
Kto z nas mógł pomyśleć kiedyś, że znowu odżyją potwory wojny? U nas w dwudziestym pierwszym wieku? Pomyślelibyśmy - no nie, to przecież niemożliwe! Uważaliśmy wojnę za opowiastki starych babek, których jest zresztą coraz mniej. Wojna była dobrym tematem dla książek, gier i programów historycznych. Każdy sądził, że w naszym dwudziestym pierwszym wieku jesteśmy tak cywilizowani, że tego typu historię mamy już za sobą. No okazało się że nie mamy.
Joanna Szczepkowska 28 października 1989 w głównym sobotnim wydaniu Dziennika Telewizyjnego, w rozmowie z prezenterką Ireną Jagielską, ogłosiła: "Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm". Słyszałem te słowa wraz z całą Polską kiedy byłem młodym człowiekiem. Wszyscy je słyszeli i uniesieni radością sądzili że wystarczyło to zaklęcie aby jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki w jednej chwili stać się zachodnią Europą. Okazało się że w to kłamstwo uwierzyło jeśli nie całe to ogromna część społeczeństwa. Później wystarczyło tylko ludzi w tym kłamstwie utrzymywać. A czym można było to zrobić? Otwórz trzeba było przejąć media co też komunistyczna ekipa bardzo szybko zrobiła. Nie można było ich przejmować jak dawniej. Stare struktury się rozpadały, więc powołano nowe, pod innymi nazwami. Nie były to już komitety centralne z wiodącą rola partii, ale spółki akcyjne o strukturach wzorowanych na zachodnich jednak składające się z ludzi lub organizacji którzy przywłaszczyli sobie resztki pokomunistycznego majątku. Tak naprawdę spółki powstające w latach dziewięćdziesiątych niewiele miały wspólnego z prawdziwymi spółkami Zachodu Europy. O ile tam opierały się na kapitale wypracowanym przez sukces danej działalności na przestrzeni czasu od rozpoczęcia działalności do dużego biznesu o tyle w ówczesnej Polsce to były firmy powoływane w ogromnej większości z kapitału spekulacyjnego, korupcyjnego lub zwyczajnie zagrabionego z mienia pokomunistycznych organizacji. Ale wróćmy do procesu przejmowania władzy. Komunistyczni specjaliści doskonale wiedzieli, że władza to nie tylko struktury polityczne. Kolejnymi, choć nieoficjalnymi jej filarami były media i sądy. Nic nie zmieniono w obsadach personalnych władz sądowniczych, sądów ani systemie nauczania i przepisów branżowych. Nowi starzy rządzący zbudowali nowe prywatne stacje telewizyjne i radiowe, mające być tubą nowej propagandy dla nowego człowieka. Człowieka bez korzeni, religii i historii a nawet płci. To wszystko mają zastąpić media. Oczywiście media kontrolowane i cenzurowane przez jedynie słuszną ideologię. Bezimiennego obywatela bezimiennej masy, którym łatwo zarządzać i sterować. Rodzina zastępowana przez jednopłciowe związki nie niesie ze sobą zastępowalności pokoleń. W czasach kurczących się zasobów ziemi, tak się zmniejsza populację aby ich nie zabrakło dla najbogatszych. Dla prawdziwych panów tego świata, stojących ponad prawem, religią i nakazami moralnymi. Władza deprawuje a władza absolutna deprawuje absolutnie.
W wyborach we Francji w 2022 r. startuje nowy kandydat. Pisarz, patriota i mądry człowiek. Stanowi nową nadzieję dla Francji i Europy. Oto jego wystąpienie wyborcze:
Moi drodzy rodacy. Od lat, jedno uczucie was uciska, przygnębia, nawiedza: Przenikliwe poczucie utraty. Chodzicie po ulicach waszych miast i nie rozpoznajecie swojego kraju. Spoglądacie na ekrany, które mówią do was językiem dziwnym i obcym. Zerkacie na ekrany, oglądacie seriale, mecze, filmy, przedstawienia, słuchacie piosenek, przeglądacie podręczniki szkolne. Podróżujecie metrem, pociągiem, idziecie na dworzec, na lotnisko, czekacie pod szkołą na waszą córkę lub waszego syna, odprowadzacie matkę do szpitala, stoicie w kolejce na poczcie lub w urzędzie pracy, czekacie w komisariacie lub w sądzie i czujecie, że nie jesteście już w kraju, który pamiętacie. Przypominacie sobie kraj waszego dzieciństwa, Przypominacie sobie kraj o którym opowiadali wam rodzice. Przypominacie sobie kraj, który widzicie w filmach i o którym czytacie w książkach. Kraj Joanny d’Arc i Ludwika XIV, kraj Napoleona Bonaparte i generała de Gaulle’a. Kraj rycerzy i dam. Kraj Victora Hugo i Chateubrianda. Kraj Pascala i Kartezjusza. Kraj bajek La Fontaine’a, postaci Moliera i wersów Racine’a. Kraj katedry Notre Dame i wiejskich dzwonnic. Kraj Gavroche’a i Cosette. Kraj barykad i Wersalu. Kraj Pasteura i Lavoisiera. Kraj Woltera i Rousseau. Clemenceau i żołnierzy z 1914 r. De Gaulle’a i Jeana Moulin. Kraj Gabin i Delon. Brigitte Bardot i Belmondo. Jonny’ego Aznavoura, Brassens i Barbary. Filmów Sautet i Verneuil. Ten kraj, jednocześnie beztroski i genialny. Ten kraj, jednocześnie literacki i naukowy, kraj tak bardzo inteligentny i ambitny. Kraj Concorde’a i elektrowni atomowych. Kraj, który wynalazł kino i samochody. Kraj, którego szukacie wszędzie z rozpaczą. Za którym tęsknią wasze dzieci, choć nawet go nie znały. Kraj, który kochacie… i który właśnie znika. Nie przeprowadziliście się, a jednak czujecie się, jakbyście nie byli już u siebie. Nie opuściliście waszego kraju, ale to tak jakby to wasz kraj was opuścił. Czujecie się obcy w waszym własnym kraju. Jesteście wewnętrznymi uchodźcami. Długo wierzyliście, że jesteście jedynymi, którzy to czują, którzy o tym myślą, którzy się boją. Wstydziliście się tego co myślicie. Długo nie ośmielaliście się mówić tego, co widzicie i przede wszystkim nie ośmielaliście się widzieć tego, co widzieliście. A potem powiedzieliście to swojej żonie, swojemu mężowi, dzieciom, ojcu, matce, przyjaciołom, sąsiadom, kolegom z pracy, zaczęliście mówić nieznajomym i zrozumieliście, że wasze poczucie utraty jest podzielane przez wszystkich. Francja nie jest już Francją i wszyscy to zauważyli. Oczywiście, pogardzano wami. Władze, elity, politycznie poprawni, dziennikarze, politycy, wykładowcy uczelni, socjologowie, związkowcy, autorytety religijne, wmówili wam, że to nieprawda, że wam się wydaje, że to nie istnieje i że źle postępujecie. Z czasem zrozumieliście, że oni was oszukują, że to oni się mylą, że to oni robią wam krzywdę. Zanikanie naszej cywilizacji nie jest jedyną kwestią, choć najważniejszą. Imigracja nie jest jedynym problemem, choć negatywnie wpływa na pozostałe. Zubożenie naszego kraju i narodu powoduje biedę, rozbicie, rujnuje i przygnębia. Dlatego coraz trudniej wam związać koniec z końcem. Dlatego też musimy na nowo uprzemysłowić Francję. Dlatego też musimy przywrócić równowagę w bilansie handlowym, zmniejszyć nasz rosnący dług, sprowadzić z powrotem do Francji firmy, które się z Francji wyniosły i przywrócić do pracy naszych bezrobotnych. Dlatego też musimy chronić nasze bogactwo technologiczne i przestać sprzedawać je obcokrajowcom. Dlatego też musimy chronić nasze bogactwo technologiczne i przestać sprzedawać je obcokrajowcom. Musimy pozwolić naszym małym przedsiębiorstwom istnieć i rozwijać się, a także przekazywać je z pokolenia na pokolenie. Musimy zachować nasze dziedzictwo architektoniczne, kulturowe i przyrodnicze. Musimy przywrócić naszą republikańską szkołę, jej doskonałość i kult zasług. Przestać oddawać nasze dzieci w ręce egalitarystycznych eksperymentujących pedagogów i doktorów Strangelovów, teorii gender i islamskiego lewactwa. Musimy odzyskać naszą suwerenność, porzuconą na rzecz technokratów i europejskich sędziów, którzy pozbawili Francuzów możliwości decydowania o własnym losie, w imię chimer Europy, która nigdy nie będzie narodem. Musimy oddać władzę z powrotem w ręce ludzi. Musimy ją odebrać mniejszościom, które nie przestają tyranizować większości oraz sędziom, którzy zastępują swoimi wyrokami rządy ludu, przez lud i dla ludu. Przez dziesięciolecia nasi przywódcy, zarówno z prawej, jak i z lewej strony, prowadzili nas tą katastrofalną ścieżką upadku i dekadencji. Prawica czy lewica, okłamywali was, ukrywali przed wami powagę naszego upadku, ukrywali przed wami rzeczywistość zastępowania nas. Znasz mnie od lat. Wiesz, co mówię, co diagnozuję, co ogłaszam. Przez długi czas zadowalałem się rolą dziennikarza i pisarza, przewidywałem i alarmowałem. Wierzyłem, że polityk rozpali iskrę, którą mu przekazałem. Powiedziałem sobie, że każdy zna swój zawód, każdy ma swoją rolę, każdy ma swoją walkę. Wróciłem z tej iluzji. Podobnie jak ty, nie mam już zaufania. Podobnie jak ty, postanowiłem wziąć nasz los w swoje ręce. Zrozumiałem, że żaden polityk nie będzie miał odwagi uratować kraju przed tragicznym losem, który go czeka. Zrozumiałem, że wszyscy ci tak zwani kompetentni ludzie byli w większości bezsilni. Prezydent Macron, który przedstawiał się jako nowy człowiek, był tak naprawde syntezą swoich dwóch poprzedników, tylko gorszą. Partie były zadowolone z takiej sytuacji, mogłyby podjąć reformy, ale czas uciekał. Nie czas już na reformowanie Francji, ale na jej ratowanie. Dlatego właśnie zdecydowałem się kandydować na prezydenta. Dlatego postanowiłem ubiegać się o Państwa głos, aby zostać Prezydentem Republiki. Aby nasze dzieci i wnuki nie znały barbarzyństwa. Aby nasze córki nie musiały nosić chust, a nasi synowie nie byli podporządkowani. Abyśmy mogli przekazać im Francję taką, jaką znamy i otrzymaliśmy od naszych przodków. Chciałbym abyśmy mogli zachować nasz sposób życia, nasze tradycje, nasz język, nasze rozmowy, nasze kontrowersje dotyczące historii lub mody, nasz gust literacki i gastronomiczny. Aby Francuzi pozostali Francuzami, dumnymi ze swojej przeszłości i pewni swojej przyszłości. Aby Francuzi mogli znów poczuć się jak w domu. I aby nowi przybysze mogli zasymilować się z ich kulturą i uczynić ich historię swoją własną. Abyśmy znowu stali się Francuzami we Francji, a nie obcokrajowcami na obcej ziemi. My Francuzi, jesteśmy wielkim narodem, wielkim ludem. Nasza chwalebna przeszłość błaga o naszą przyszłość. Nasi żołnierze podbili Europę i Świat. Nasi wielcy pisarze i artyści zdobyli powszechny podziw. Odkrycia naszych naukowców i produkty naszych wytwórców pozostawiły swój ślad. Urok naszej sztuki życia powoduje zazdrość i sprawia przyjemność wszystkim, którzy jej posmakują. Odnieśliśmy wielkie zwycięstwa i pokonaliśmy gorzkie porażki. Przez tysiąc lat byliśmy jedną z potęg, które pisały historię świata. Stańmy się godni naszych przodków. Nie pozwólmy aby nas zdominowano, zwasalizowano, podbito, skolonizowano. Nie pozwólmy się zastąpić. Naprzeciw nas stanie zimny i zdeterminowany potwór, który będzie chciał nas zmieszać z błotem. Powiedzą, że jesteś rasistą, powiedzą, że kierują tobą smutne namiętności, podczas gdy to najpiękniejsza z namiętności cię ożywia, namiętność do Francji. Powiedzą o mnie wszystko co najgorsze. Ale będę bronił swojego zdania. Nie będą na mnie robiły wrażenia szyderstwa i opluwanie. Nigdy nie opuszczę głowy bo mam misję do wykonania. Naród francuski był zastraszany, paraliżowany, indoktrynowany, żył w ciągłym poczuciu winy. Ale podniósł głowę, zrzucił maski, zwalczył kłamstwa, przepędził swoich złych pasterzy. Będziemy kontynuować Francję. Będziemy kontynuować piękną i szlachetną francuską przygodę. Przekażemy pochodnię następnym pokoleniom. Pomóżcie mi! Dołączcie do mnie! Powstańcie! My, Francuzi, zawsze zwyciężaliśmy, ponad wszystko. Niech żyje Republika, a przede wszystkim niech żyje Francja!
Zdrajcy Polski chcą nawet pogorszyć kondycję finansową całego narodu i wywołać kryzys po to aby przejąć władzę. Za takie przestępstwa w czasach niepodległego kraju stawało się przed sądem polowym a wyroki zapadały bardzo szybko.
Parlament Europejski wydał deklarację uznającą mordowanie nienarodzonych dzieci za prawo człowieka. „Parlament Europejski broni praw zwierząt, robaków i nawet trawy, ale człowieka uważa za szkodnika, którego lepiej, żeby na świecie w ogóle nie było”.
Chce się zaproponować taki styl myślenia i życia jakby Pana Boga nie było, a jak nie ma Boga to jak pisał Dostojewski – wszystko jest możliwe. Wszystko można wmówić człowiekowi i wszystko wprowadzić. Absolutyzuje się i wywyższa człowieka i jego wolność. Człowieka zamienia się miejscami z Bogiem. Wydaje się, że człowiek w swojej szalonej iluzji boskości może wszystko zmienić, nawet to czy ktoś jest kobietą czy mężczyzną. Można przedefiniować to, czym jest rodzina i jak powinno wyglądać życie wspólnotowe. Wydaje się, że wszystko można i próbuje się nam to narzucić.
Wydaje się, że ci ludzie chcą doprowadzić świat, przynajmniej świat zachodni (świat cywilizacji łacińskiej) do samozagłady w imię jakichś dziwnych do zrozumienia, niemożliwych do pogodzenia ze zdrowym rozsądkiem ideologii.
Parlament Europejski promuje aborcję i ideologię gender.
Nasilenie przemocy w USA. Kryminolodzy tłumaczą jej nasilenie kilkoma czynnikami. Są to: załamanie gospodarcze, zerwanie więzi społecznych w rezultacie pandemii Covid-19, oraz brak zaufania do policji. Zwracają uwagę, że zjawisko to trwa nadal. Z roku na rok w USA osłabiana jest pozycja policji. Policjant stał się chłopcem do bicia. Organa władzy w imieniu których działa nie tyko go nie bronią ale wręcz ścigając go robią z niego zawór bezpieczeństwa swojej własnej nieudolności. Coraz częściej brakuje chętnych do pracy w policji.
Oficer prasowy 31 BLT mjr Krzysztof Terzyk przekazał PAP, że ognisko epidemiczne nie wpływa na realizowanie szkoleń w bazie. - Loty samolotów F-16 odbywają się zgodnie z założonymi planami - podkreślił.
- U 16 żołnierzy 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego potwierdzono zakażenie koronawirusem. W związku z zaistniałą sytuacją wszystkie osoby, które mogły zostać narażone na zakażenie, zostały niezwłocznie zgłoszone do wojskowych służb sanitarnych. Żołnierze ci zostali poddani kwarantannie. Aktualnie kwarantanną objętych jest ponad 100 osób, które czekają na wynik
- podał.
Dodał, że żołnierze ściśle stosują się do zaleceń służb sanitarnych i epidemiologicznych.
- Osoby przekraczające bramy jednostki poddawane są profilaktycznemu mierzeniu temperatury ciała. Żołnierze oraz pracownicy resortu obrony narodowej stosują bezpieczną odległość pomiędzy sobą oraz zasadę utrzymywania higieny poprzez stosowanie środków dezynfekujących
- opisał.
Terzyk dodał, że w jednostce, wszędzie gdzie to możliwe, stosowany jest tryb komunikacji teleinformatycznej, a personel bazy jest informowany o sposobach profilaktyki rozprzestrzeniania się koronawirusa. Wojskowy nie podał, jakie było źródło zakażenia żołnierzy.
Według informacji podanych przez Wielkopolski Urząd Wojewódzki w Poznaniu od początku pandemii w regionie zanotowano 6230 przypadków zakażeń koronawirusem, z czego 935 to przypadki aktywne. 238 osób zmarło, a 5057 wyzdrowiało.